W KATEGORII PRZEDSIĘBIORSTW

Oznacza to, że uznanie tej kategorii przedsiębiorstw za przedsiębiorstwa Wspólnot zależy od spełnienia warunku, jakim jest prowadzenie działalności gospodarczej. Warunek ten jest speł­niony w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wykaże, że na obszarze przynajmniej jednego z państw członkowskich prowadzi rzeczywi­stą (a nie pozorną) działalność gospodarczą, która ma zarazem cha­rakter trwały.W konkluzji należy stwierdzić, że przedsiębiorstwa zagranicz­ne, których ukształtowanie odpowiada kryteriom wynikajcym Europejskiego, mają status przedsiębiorstw Wspólnot. Jednakże fakt, ze dane przedsiębiorstwo zagra­niczne jest przedsiębiorstwem Wspólnot nie oznacza, że każde przedsiębiorstwo Wspólnot jest równocześnie cudzo­ziemcem w rozumieniu ustawy z 1920 r.


STANOWISKA NEGOCJACYJNE KRAJÓW KANDYDUJĄCYCH

W stanowiskach negocjacyjnych krajów kandydujących, które wnioskowały o dłuższe okresy przejściowe, zarówno odnośnie do nabywania gruntów rolnych i leśnych, jak i drugich rezydencji (Buł­garia, Czechy, Polska, Rumunia, Słowacja, Węgry), zwraca uwagę podobieństwo argumentacji. Uzasadniając wnioski o okresy przej­ściowe, powoływano się przede wszystkim na przewidywany znacz­ny wzrost popytu na rynku nieruchomości po jego ewentualnej liberalizacji, a zarazem na słabszą pozycję konkurencyjną obywateli krajów kandydujących w porównaniu z obywatelami i przedsiębior­stwami z państw członkowskich Unii.  W większości stanowisk zaakcentowano także możliwość wystąpienia zjawiska wyprzedawa- nia ziemi przez rolników z krajów kandydujących w przypadku otwarcia rynku ziemi rolnej dla cudzoziemców, co mogłoby skut­kować wzrostem bezrobocia ze względu na występujący w regio­nach wiejskich brak miejsc pracy w innych sektorach gospodarki.

WNIOSKI RUMUNII

W złożonym 26 lutego 2001 r. stanowisku negocjacyjnym Rumunia wystąpiła z wnioskami o:    piętnastoletni okres przejściowy (od momentu przystąpienia), umoż­liwiający utrzymanie krajowych przepisów odnoszących się do naby­wania-przez obcokrajowców (wyłącznie osoby fizyczne) gruntów rolnych, leśnych i obszarów pokrytych wodami śródlądowymi oraz wszystkich gruntów położonych poza obszarami miejskimi;      pięcioletni okres przejściowy (od momentu przystąpienia) doty­czący liberalizacji handlu nieruchomościami położonymi w gra­nicach miast. Zgodnie z art. 41 ust. 2 rumuńskiej konstytucji obcokrajowcy i bezpaństwowcy nie mogą nabywać prawa własności ziemi.

ZAMKNIĘTY ROZDZIAŁ

Malta tymczasowo zamknęła rozdział „Swobodny przepływ kapitału” podczas sesji negocjacyjnej 21 grudnia 2001 r., uzyskując zgodę strony unijnej na bezterminowe utrzymanie istniejących ograniczeń w nabywaniu drugich rezydencji przez cudzoziemców, pod warunkiem ich niedyskryminacyjnego charakteru w stosunku do obywateli wszystkich państw UE. Nabywanie przez obywateli UE nieruchomości przeznaczonych na główne miejsca zamieszka­nia oraz na cele inwestycyjne nie będzie po przystąpieniu Malty do Unii wymagało zezwolenia. Wydaje się, że w przypadku państw bałtyckich odległość geogra­ficzna (z wyjątkiem powiązanych bliskimi więzami kulturowymi i historycznymi Estonii i Finlandii), brak bezpośredniego sąsiedz­twa obecnych państw członkowskich UE i w związku z tym brak występujących w innych krajach kandydujących obaw dotyczących znacznego wzrostu popytu i cen na rynku nieruchomości .

OBOWIĄZUJĄCE W KRAJU PRZEPISY

Zgodnie z obowiązującymi w tym kraju przepisami obywatele UE mogą nabywać drugie rezydencje po uzyskaniu zezwolenia, udzielanego wyłącznie na zakup jednej nieruchomości, której war­tość nie może przekroczyć ustalanych urzędowo limitów, oraz — w niektórych regionach – po spełnieniu dodatkowych kryteriów. Pod warunkiem co najmniej pięcioletniego, legalnego pobytu oby­watele UE mogą nabywać nieruchomości bez zezwolenia. Z kolei zezwolenie na nabycie nieruchomości przeznaczonej na główne miejsce zamieszkania (z zamierem stałego osiedlenia się na Malcie) jest wydawane obywatelom UE automatycznie.

STANOWISKO MALTY JAKO KANDYDATA

Malta jest jedynym państwem kandydującym, który wystąpił w negocjacjach z wnioskiem o stałą derogację w zakresie nabywa­nia nieruchomości przez cudzoziemców. W stanowisku negocjacyj­nym Malta wystąpiła z wnioskiem:  o nieograniczone w czasie utrzymanie własnych — sprzecznych z acquis communautaire – przepisów dotyczących nabywania nieru­chomości z przeznaczeniem na drugie miejsca zamieszkania lub „ze względów spekulacyjnych”.Równocześnie Malta nie przedstawiła w stanowisku negocjacyj­nym uzasadnienia zawartego w nim wniosku. Brak ten należy praw­dopodobnie tłumaczyć założeniem rządu maltańskiego, że niewiel­ka powierzchnia kraju (około 300 km2) oraz jego atrakcyjność tury­styczna i klimatyczna (trzy wyspy na Morzu Śródziemnym) stano­wią powszechnie znane fakty.